Open ogen

Elke ochtend word ik vrolijk begroet door mijn hond die kwispelend bij de deur staat te wachten om uitgelaten te worden. Zo rond een uur of 7 lopen we dan de straat uit, het pad op door de weilanden. Dan kan ik genieten van de opgaande zon, het morgenrood of de frisse ochtenddauw die als een nevel over de weilanden ligt. Omdat ik in de polder woon kan het op sommige dagen ook wel eens erg mistig zijn. En de afgelopen week was dat het geval.

Het was zo mistig en donker dat ik dacht dat ik alleen op het pad door het weiland liep. Pas toen ik dichter bij een lantaarnpaal kwam, zag ik dat er nog iemand was die zijn hond uitliet. Ik was dus niet zo alleen als ik dacht. Er was een licht op mijn pad nodig om de werkelijke situatie beter te kunnen zien…

Soms kunnen er mistige momenten zijn in je leven, waarbij je denkt dat je er alleen voor staat. Dat kan soms heel beangstigend zijn of het kan je bezorgd maken. Op die momenten komt het erop aan wat het geloof in God voor jou werkelijk betekent.

In de bijbel staat een verhaal over de profeet Elisa wat daar een mooi voorbeeld van is. Je kunt het lezen in 2 Koningen 6: vanaf vers 8. Het speelt zich af in de tijd dat Israël in oorlog was met Syrië. Nu was de profeet Elisa niet zo geliefd bij de Syriërs. Zij zagen Elisa als een spion van Israël en ze wilden hem gevangen nemen of doden. Op een dag hebben de Syriërs het huis van de profeet Elisa omsingeld. De knecht van Elisa ziet dat grote leger van de vijand en raakt in paniek; Hij roept het uit: “Ach mijn heer, wat moeten we doen?”

Die reactie kan ik me goed voorstellen. Zou je ook niet in paniek raken als je dit zou overkomen? Er is misschien geen vijandelijk leger om je heen, maar je kunt wel omringd zijn door allerlei problemen of financiële zorgen waardoor je geen enkele uitweg ziet. Wat zou je doen?

Toen zijn knecht dit uitriep bad Elisa een apart gebed: “Here open zijn ogen, zodat hij kan zien.” Dat is een vreemd gebed, want de knecht was helemaal niet blind. Toch gebeurde er iets, want vanaf dat moment zag de knecht nog een ander leger, een hemels leger vol vurige paarden en wagens. Een leger dat vele malen groter was dan dat legertje van de Syriërs. En vervolgens bad Elisa: Here verblind de Syriërs. En ook dat gebeurde, zodat ze Elisa niet meer herkenden. Het gebeurde zelfs dat Elisa al die Syriërs weg kon leiden en in de handen van de koning van Israël kon overleveren.
Een wonderlijk verhaal.

Het laat zien dat we niet alleen natuurlijke ogen hebben waarmee we de dingen rondom ons kunnen zien. Maar ook geestelijke ogen, waarmee we werkelijkheid in een hemels perspectief kunnen zien. Paulus zegt daarover dat we mogen bidden om verlichte ogen, zodat we de grootheid van God gaan zien en meer gaan beseffen dat Hij voor ons zorgt. In Psalm 91 staat dat God zijn engelen zal uitsturen om ons te beschermen en ons op handen te dragen. Dat is een geweldige wetenschap. De knecht van de profeet Elisa mocht dat een moment zien en beleven, maar Jezus zegt: Zalig zij die niet zien maar toch geloven.

Soms kan je verblind zijn door angst, zorgen of verdriet, dat je de werkelijkheid uit het oog verliest. We kennen allemaal die mistige momenten in ons leven, dat er te weinig licht is om de uitweg te vinden. Weet dan dat je altijd mag bidden voor open ogen. Bid dan zoals Elisa bad: Here open mijn ogen!

Weet dat er engelenlegers rondom je zijn en dat Jezus vlakbij is. Hij is dichterbij dan je denkt. Ik bid dat op die momenten je ogen daarvoor open zullen gaan.

 

 

Plaats een reactie

Boek 'Als God Spreekt'

Nu verkrijgbaar:
Bijbels dagboek 'Als God Spreekt'