Alles in balans

Als de schepping is voltooid, lezen we in Genesis dat ‘Hij rustte op de zevende dag van al Zijn werk dat Hij gemaakt had’. Je zou dat kunnen interpreteren met het menselijke idee dat God vermoeid was van alles wat Hij had gedaan en dat Hij nu tijd nam om tot rust te komen. Het woord rusten heeft hier echter niets te maken met ‘moe zijn’. God wordt namelijk niet moe of afgemat, zegt Jesaja. De rust van God zegt iets over dat Hij stopte met het Scheppingswerk. Alles was gereed en in harmonie.

Dat is de rust die elk mens ook nodig heeft; dat alles in balans is. We worden afgemat als er dingen niet op orde zijn, als ons lichaam, ziel en geest niet op elkaar zijn afgestemd. Als onze geest niet verbonden is met Gods Geest, dan raakt onze ziel of ons lichaam uit balans. Dat kan zich dan uiten in emotionele onrust of lichamelijke klachten. Jezus zegt niet voor niets: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven’ (Matth. 11: 28).

De rust die God geeft is gekoppeld aan Zijn zegen. Het eerste wat God doet na de schepping van de mens is dat Hij hen zegende (Gen. 1: 28). Daarmee brengt Hij de mens in balans, naar geest, ziel en lichaam, zodat de mens vruchtbaar kan zijn. Door de zondeval was de harmonie uit de schepping verdwenen, waardoor het zwoegen en zweten is binnen gedrongen. Daarmee werd het leven een en al vluchtigheid (Pred. 1: 1).

Maar door Gods herstelplan is de orde weer terug gebracht. ‘Alles is volbracht’, zei Jezus en na Pasen en Pinksteren brengt de Geest ons weer in harmonie met Hem.
We wachten nog op een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, maar tot die tijd mogen we tot zegen zijn. Voor God, voor onszelf en voor anderen. Alles in balans.

Plaats een reactie

Boek 'Als God Spreekt'

Nu verkrijgbaar:
Bijbels dagboek 'Als God Spreekt'